در سوگ ناصر تقوایی، قربانی بزرگ سانسور

در سوگ ناصر تقوایی، قربانی بزرگ سانسور تا آنجا که حافظه‌ام یاری می‌کند، طیّ سال‌های اخیر به‌ندرت شاهد بوده‌ام که درگذشت شخصیتی فرهنگی به‌اندازۀ فقدان ناصر تقوایی در رسانه‌های مستقلّ ایرانیان بازتاب داشته و مردم ما را، در سراسر جهان، ﻣﺘﺄثّر و ﻣﺘﺄلّم کرده باشد. سوگواری این‌همه انسان برای تقوایی وقتی عجیب می‌نماید که درنظر […]

به‌جای شمع کافوری …

به‌جای شمع کافوری … دکتر آرزو رسولی (طالقانی) یادم هست خانم دکتر قریب از دو ایران‌شناسی می‌گفتند که نقدهای تندی بر کارهای یکدیگر می‌نوشتند. ایشان با ذهنیت ایرانی فکر می‌کردند این دو با هم دشمنی دارند اما زمانی که در کنگره‌ی ایران‌شناسان اروپا آن دو را می‌بینند، متوجه می‌شوند دوستی نزدیک و عمیقی با هم […]

جلب توجه است این، یا دعوای نیابتی؟

جلب توجه است این، یا دعوای نیابتی؟ دکتر امید طبیب‌زاده چندی پیش مطلبی خواندم از استاد ادبیاتی با نام عیدگاه طرقبه‌‌ای که تلویحاً از مرگ رئیس پیشین گروه ادبیات معاصر فرهنگستان، یعنی استاد احمد سمیعی، ابراز رضایت کرده بود، چون به باور او اگر سمیعی نمی‌مُرد، کتاب «از غریب من» به تصحیح مهدی علیایی مقدم […]

چون طفل نی‌سوار به میدان روزگار / در چشم خود سواره ولیکن پیاده‌ایم

چون طفل نی‌سوار به میدان روزگار در چشم خود سواره ولیکن پیاده‌ایم جعفرشجاع کیهانی پاسخی به مخاطبان یادداشت عیدگاه طرقبه، که رشحات  قلم ایشان به تمجید کتاب “از غریب من”، به کوشش دکتر مهدی علیایی مقدّم، در فضای مجازی منتشر شد. روی سخن این یادداشت با مخاطبان طرقبه است تا عزیزان مخاطب به آنچه صواب […]

پهلوان زنده را عشق است

پهلوان زنده را عشق است دوست نازنینی یادداشتی به قلم آقای وحید عیدگاه طرقبه‌ای را به دستم رساند که نویسنده در آن از انتشار دفتر سوم اشعار منتشرنشدۀ نیما یوشیج، از غریب من، ابراز خوشحالی می‌کند، مصحّح دفتر را می‌ستاید و حامیان او در فرهنگستان زبان و ادب فارسی را ثنا می‌گوید. لیکن نویسنده ﻣﺘﺄسّفانه […]

عشق سال‌های تبعید. دربارۀ «با توام ایرانه خانم زیبا!»، سرودۀ رضا براهنی

عشق سال‌های تبعید دربارۀ «با توام ایرانه خانم زیبا!»، سرودۀ رضا براهنی رضا براهنی «با توام ایرانه خانم زیبا!» را در تبعید سروده است. او این شعرِ بلند را، که در جولای ١٩٩٧ در تورنتو پدید آمده، نَه در مجموعه‌ای از اشعار خود، بلکه ظاهراً در شمارۀ ٣٢٦ مجلّۀ شهروند، چاپ تورنتو (کانادا)، منتشر کرده […]

ادبیات و فلسفه. همگرایی ثمربخش تاریخی و چالش بحران‌های معاصر

ادبیات و فلسفه همگرایی ثمربخش تاریخی و چالش بحران‌های معاصر ادبیات و فلسفه در تاریخ هنر و اندیشه هماره یک‌دیگر را یاری رسانده‌اند. فیلسوفان بسیاری را می‌شناسیم که ابزارهای ادبیات و قریحۀ ادبی خود را برای تبیین فلسفۀ خود به خدمت گرفته‌اند یا، فراتر از آن، اصولاً بر بستر ادبیات اندیشیده و فلسفه ورزیده‌اند. کی‌یرکِگور[١]، […]

دو متن کوتاه دربارۀ جنگ

همسایه جمشید شهرابی الو، سلام، شب خوش، ببخشید بدموقع مزاحم شدم. شما خوبین؟ خانم خوبند؟ چه خبر ؟ چقدر خوب که شما هستین، هرچند همه رفتند و هیچکس دیگه توی محل نیست. امشب هم که صدای انفجار قطع نمی‌شه، مثل این‌که این نزدیکی‌ها را هم زدند. شما صداها را می‌شنوید؟ من که حسابی می ترسم. […]

مرگ ایوان ایلیچ و محاکمه. یک جُرم و دو روایت

مرگ ایوان ایلیچ و محاکمه یک جُرم و دو روایت در یادداشت‌های روزانۀ فرانتس کافکا ذیل تاریخ ٣٢ دسامبر ١٩٢١ عبارت «Iwan Iljitsch» (ایوان ایلیچ) به‌چشم می‌خورَد[١] که نشان می‌دهد نویسنده در آن روز نوول مشهور تولستوی، مرگ ایوان ایلیچ، را مطالعه می‌کرده است. ریچی رابرتسون[٢]، کافکاشناس بریتانیایی، نظر به همین یادداشت ممکن دانسته که […]

معنای زندگی. باورهای دیروز و مسئولیت‌های امروز

معنای زندگی باورهای دیروز و مسئولیت‌های امروز فلاسفه از «معنای زندگی» عموماً «هدف زندگی»، «مقصود از زندگی»، را مراد کرده‌اند. «معنای زندگی چیست» یعنی برای چه زنده‌ایم؟ غرض از بودن ما چیست و چه فایده‌ای بر حیات ما مترتّب است؟ پیشینیان ما «معنای زندگی» را رازی واحد و ازلی-ابدی می‌پنداشتند که انسان‌ها از ابتدای حیاتِ […]